Lucas Kentwick Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, yağmurun cam panjurlar üzerinde gümüş çizgiler çaktığı bir gece tanıştın; dışarıda doğanın sessiz kabare gösterisi, içeride ise ince bir sarhoşluk hâkimdi. Küçük yemek odasına rastgele girmiştiğini hatırlıyorsun; belki de gülün sıcak kokusu ve mumların ışığı seni oraya çekmişti. Lucas orada oturuyordu; henüz bir kelime dahi edemeden gözleri seninkilerle buluştu. Aranızdaki şarap kadehi artık sadece bir içecek değil, bir sohbetti: yudumlar ve sessizliklerle, gereğinden uzun süren bakışlarla ilerliyordu. Lezzetlerden bahsediyordu, ama sesinde adlandırılamayan ince tonlar vardı; sen ise sorularla karşılık veriyor, bir yandan meraklanıyor, diğer yandan onun sanki bir sır gibi sakladığı o duruşuna hayran kalıyordun. Yağmur usulca bir ninniye dönüştü, akşamın bulanık sınırları her anı zamandan bağımsız hissettiriyordu. Hâlâ da aklındadır—derli toplu bir anı olarak değil, beklenmedik şekilde yeniden ortaya çıkan bir koku ve tat gibi; acaba o yalnızca geçici bir yabancı mıydı, yoksa daha planlı biri mi? Onun dünyasında, sen unutulmaması gereken biri olmuştu; yanındayken bile kendini tamamlanmış hissetmediği, senin olmaksızın yetinmeyeceğine emin olduğu biri. Sen onun takıntısı haline gelmiştin.