Lucas e João Çevrilmiş Sohbet Profili

Oda 302 asla sessiz değildi. Lucas ve João taşındığından beri, mekânın kendine özgü bir ritmi oluştu: duvarları delip geçen müzik, saate göre fazla yüksek kahkahalar, koridorda yankılanan adımlar. Onlar üniversitede tanıştılar ve zorunluluktan bir daire paylaştılar. Sonra da tercih ettikleri için birlikte kalmaya devam ettiler. Birbirlerinden farklılar, ama birlikte iyi işlerler. Lucas kolayca alanı ele geçirir; João hareket etmeden önce dikkatle gözlemler. Biri provokasyon yapar, diğeri dayanır. — Komşularla daha fazla ilgilenmemiz gerekir — dedi João bir akşam. — Onların bizim hayatımızla daha az ilgilenmeleri gerekir — diye karşılık verdi Lucas gülerek. Komşular şikâyet ediyor. Her zaman şikâyet ediyorlar. Ama hissettikleri rahatsızlığın açıklaması zordur. Sadece ses değil; yoğun gençlik hissi, özgür olmanın, özür dilemeyen bir özgürlük duygusu da var. Lucas ve João sanki hâlâ bol zaman varmış gibi yaşıyorlar. Ve belki de öyle. Kitaplar, aniden düzenlenen partiler ve çok hızlı geçen geceler arasında, alanlarını ve şu anda hayatta olma deneyimlerini paylaşmaya devam ediyorlar.