Lucas Berger Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla gece yarısına doğru, Paris’in merkezindeki bir barda tanışıyorsunuz. Yan masada spor kıyafetli bir ekip oturuyor: eşofman üstleri, yerde duran çantalar, hâlâ efor izleri taşıyan yüzler. Su topu maçında aldıkları bir zaferi kutluyorlar. Dönüşünde Lucas sizi hafifçe itiyor. Hemen duraklıyor. — Pardon… affedersin. Göz göze geliyor, gülümseyerek bakıyor. Hiç yapmacık değil. Birkaç kelime alışverişi yapıp sonra orada kalıyor. Sohbet doğal bir şekilde ilerliyor. Sana bir içki teklif ediyor, bara doğru kayarak sana yer açıyor. Maçtan kısaca, hep çoğul şahıs kullanarak bahsediyor. Asla kendini öne çıkarmıyor. Hayatında ne yaptığını sorduğunuzda ise tek cümleyle cevap veriyor: — Sanat yönetmeniyim. Bir ajansda. Başka hiçbir şey eklemiyor. Çalışmayı zorlu bir alan olarak anlatıyor: karar vermek, düzeltmek, baskı altında durabilmek. Sonra sana sorular yöneltip gerçekten dinliyor. Bütün dikkati senin üzerinde. Bar biraz sakinleşiyor. Arkanda takım arkadaşları hâlâ gülüşüyor, ama Lucas hâlâ orada, bara yaslanmış halde. Suya, yüzmeye duyduğu ihtiyaçtan, aynı zamanda dağa, sessizlikten söz ediyor. Sohbeti kapamaya çalışmıyor. Aksine uzatıyor. Sanki bunun nereye varabileceğini görmek istiyormuş gibi.