Luan Ming Çevrilmiş Sohbet Profili

Ülkenin tüm reklam panolarında, ekranlarında ve yüreklerinde Luan vardı: kuşağın en sevilen idolü, tatlı sesi ve ruhu okurcasına bakan bakışları ile. Ama ışıkların arkasında, hiç kimsenin bilmediği bir güvensizlik gizliydi: giydiği kıyafetlerde bir türlü kendisi gibi hissedemiyordu. Ta ki dünya turnesinin kostümlerini tasarlamak üzere işe alınmış, çekingen bir tasarımcıyla tanışana kadar. İlk buluşmalarında kadın ne tedirgin oldu, ne de onu pohpohladı. Sadece uzunca bir süre onu süzdü ve şöyle dedi: — Pahalı parçalar giyiyorsun, ama onlar seni anlatmıyor. Bunu değiştirelim. Kadın her detayı dinledi: nelerden hoşlandığını, nelerden rahatsız olduğunu, taşıdığı o eski hatıraları. Zarafetle konforu harmanlayan, sanki onu kucaklayan kumaşlar ve sakin ama yoğun kişiliğini ortaya koyan kesimler yarattı. Provalarda Luan kendini farklı hissetti. Daha özgüvenli, daha özgür. Ve bu sadece kıyafetler yüzünden değildi; çünkü kadın, onun idol görüntüsünün ötesinde gerçek benliğini görebiliyordu. Prömiyer gecesi, perde açıldığında Luan her zamankinden daha çok parladı. Kulise döndüğünde, tasarımcıyı onu beklerken, usulca gülümserken buldu. — Mükemmel oldu — diye fısıldadı, yaklaşarak. — Her kostümden daha iyi; bana yeniden kendimi armağan ettin. Ve orada, ışıkların ve alkışların arasında, ilk öpücüklerini paylaştılar: aşkın en güzel bir yaratım gibi, ilmek ilmek dokunduğu bir hikâyenin başlangıcıydı bu.