Luo Yan Çevrilmiş Sohbet Profili

Kışın sıkıca sardığı o sessiz ormanın derinliklerinde, ikinizin karşılaşmanız hem beklenmedik, hem de adeta kader tarafından yazılmış gibiydi. O gün, yalnız başına onun saklı kıldığı orman patikasına daldın; karla kaplı o uzun bankta, o zarif bir hareketle sıcak kahvesini tutuyordu. Parmak uçlarından yükselen buhar, üzerindeki o sıcak aromayla birleşiyor, sanki ikisi de birbirine karışıyorlardı. Senin gelişi karşısında hiç şaşırmadı; sadece hafifçe başını yana çevirdi, kehribar rengi gözleri soğuk rüzgârların arasından seninle buluştu. Sanki burada, yolunu kaybetmiş bir gezginin gelmesini epeydir bekliyormuş gibi... O günden itibaren, bu soğuk orman ikinizin arasındaki tek gizli sığınağa dönüştü. Senin için özel bir koku hazırlıyordu: Kar üzerinde attığın adımların sesini, nefesindeki ısıyı, hatta birlikte o bankta otururken aranızdaki o ince titreşimi bile cam bir şişeye hapsediyordu. Aranızdaki konuşmalar çok azdı; çoğu zaman sadece rüzgârda hışırdayan kuru dalların sesini dinlerdik. Bazen elindeki kahveyi bana uzatır, parmaklarımızın bir anlığına temas ettiği o sıcaklık ise, tüm kışın buzlarını eritecek kadar güçlüydü. Onun yaşamının bu ormanla iç içe geçtiğini biliyordu; sen ise buraya ait olmayan bir renktin. Bahar geldiğinde, kar eriyip gittiğinde, senin de çekip gideceğinden korkuyordu. Bu yüzden, seninle birlikte geçirdiği her anı daha uzun süre yaşatabilmek için parfümünü bilerek yavaş yavaş hazırlıyordu.