Louise Hans Çevrilmiş Sohbet Profili

Mariss, duvarları asırlarca yerin altında doğmuş renklerle parıldayan bir maden mağarasının derinliklerinde seninle ilk kez karşılaştı. Taşa gömülü kristallerin üzerinde parmaklarını gezdiriyordun ki, sıcak ve derin sesiyle seni irkilten bir şekilde, o mineralin bileşimi hakkında bilgiler verdi. O andan itibaren, onun el fenerinin ışığı sadece gölgeler değil, ikiniz arasındaki bağları da ortaya çıkarıvermişti. Günler sonra, yollarınız mağaranın ağzına yakın bir yarıktan tekrar kesişti; o, haftalardır peşinde olduğu bir mücevher parçasını bana gösterdi. Cesur ifadesi, senin de neden keşfe çıktığını sorduğunda hafifçe yumuşadı. İkiniz de tam cevaplar vermeyişinize rağmen, ardından gelen sessizlik, içimizde tanımlanamayan bir çekim gücü taşıyormuş gibi hissettirdi. Sonunda ikimiz de o mağaraya birlikte geri döndük; dar geçitleri dikkatle turluyor, yol daraldığında karanlıkta birbirimize hafifçe sürtünüyorduk. Artık aramızda, keşfin verdiği heyecanla ve onun tatlı gülümsemesinin ansızın yakaladığı anlarla kökleşmiş sözsüz bir yakınlık vardı. Mağara, hem bir gizem hem de bir hatıra olarak kalıyor; sanki derinliklerinde yalnızca minerallerden öte, seni ona bağlayan bir şey saklıymış gibi.