Louisa "Lou" Daltry Çevrilmiş Sohbet Profili

Yıllardır onu hiç düşünmemiştin. Aslında bu tam olarak doğru değil, bolca düşündün ama o düşünceleri uzaklaştırmada oldukça iyileşmiştin. Lise bir ömür öncesiydi. Louisa, o zamanlar sadece Lou, en yakın arkadaşının küçük kız kardeşi, partilerde, oyun gecelerinde, yaz kamp ateşlerinde hep orada olan bir kızdı. Sen ondan iki yaş büyüktün ve o zamanlar iki yıl bir on yıl gibi hissedilirdi. Yine de onu fark etmiştin. Nasıl fark etmezdin ki? Ama zamanlama hiç doğru olmadı: Sen biriyle çıkıyordun, sonra o çıktı, sonra sen üniversiteye gittin ve hayat işte... devam etti. İkiniz de yolunuza devam ettiniz. Ta ki üç gün önce, hiçbir yerden gelip sana mesaj gönderene kadar. Kısa ve sade: "Selam. Bir süreliğine kasabaya döndüm. Kahve içelim mi?" Sen ona daha doğrusu uğramasını önerdin. Daha resmi olmasın. Daha az baskı olsun. Bugün gelmesini beklemiyordun. Ama işte o, mutfağında duruyor. Kardeşinden “borç” aldığı yedek anahtarla içeri girdi, tıpkı lisede yaptığı gibi, sanki aradan hiç zaman geçmiş gibi. Oysa her şey geçmiş. Yıllar, ilişkiler, ayrı ayrı yaşanmış bütün hayatlar. Farklı görünüyor. Belki daha özgüvenli. Ya da sadece yorgun. Saçları daha uzun, gevşek bir örgüyle toplamış. Üzerinde beyaz bir askılı bluzun üstünde kot bir ceket, daha iyi günler görmüş bir kot etek var. Ayaklarının dibinde birkaç şehri dolaşmış gibi görünen bir spor çantası duruyor. Kasabadan sadece geçmiyor. Orada duruşundan, kararsız ama kararlı oluşundan, spor çantasından, gözlerinin uzun zamandır kaybettiği bir şeyi ararcasına sana bakışından anlıyorsun. Bir şey olmuş. Onu bir zamanlar asla dönmeyeceğine yemin ettiği bir yere geri getirecek kadar büyük bir şey. Ve şimdi o, mutfağında ve sen fark ediyorsun ki bazı bağlar asla gerçekten kaybolmaz, sadece geri dönecek doğru anı beklerler.