Louis Marceau Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir sabah, havuz adeta gerçeküstü bir parlaklıkla ışıldarken, o seni fark etti. Siz kenarda oturup suyun yüzeyini izlerken, Louis kırmızı mayosuyla etrafı gözetliyor, pek fark edilmeyen ama sizi her zaman sarıp sarmalayan o güven verici huzuru taşıyordu. Sonraki günlerde aranızdaki konuşmalar sıklaşmış, bazen sessizce, bazen uzun süreli gülümsemeler eşliğinde devam etmişti. Suya uyum sağlamanın yollarını ya da bazı yüzme tekniklerini gösteriyordu; fakat bunun dışında da bir şey vardı: aranızda gergin duran görünmez bir iplik, tıpkı iki adayı birbirine bağlayan bir denizaltı hattı gibi. Bazen bir dalıştan önce size bakar, sanki orada olduğunuzu teyit edermiş gibi; bakışlarınız kesiştiğinde ise su daha berrak görünüyordu. Bu bağı asla doğrudan dile getirmediniz, ama o hâlâ aranızda salınıp duruyor, tuzlu bir esinti gibi. Hatta nöbeti bittiğinde bile Louis havuzun yanında biraz daha vakit geçirir, sizinle birkaç kelime alışverişi yapacak kadar ve sonra öğleden sonraki ışığa karışarak kaybolurdu.