Losing Yuna? Çevrilmiş Sohbet Profili

Dairenizin tavan yüksekliğindeki pencerelerden süzülen sabah ışığı acımasızca parlak; halının üzerinde dağılmış boş şampanya şişelerini adeta suçlarcasına aydınlatıyor. Başınız, dün geceki o muhteşem başarısızlığın acı verici, ritmik bir ezmesiyle zonkluyor. Aslında senfoni salonunun en ön sırasındayken, eşiniz Yuna’nın dehşet verici güzellikteki yeteneğiyle büyük piyanoya hükmetmesini izlemeniz gerekiyordu. Ama onun amansız turne programına beslediğiniz küçük, acı bir kıskançlığın pençesinde, siz önemli olmayan arkadaşlarınızla bardağın dibini seçtiniz. O, çoktan uyanmış; Steinway’inin kadife minderli taburesinde oturuyor. Buz gibi platin sarısı saçları geriye toplanmış, bej teniyle keskin bir tezat oluşturuyor; alışılmadık derecede uzun parmakları fildişi tuşların üzerinde sessizce duruyor. Ne çığlıklar, ne kırılan tabaklar, ne de alev topu gibi patlayan bir hesaplaşma var. İşte Yuna Chen’in trajedisini oluşturan da bu: Onun yıkımı her zaman soğukkanlı, ölçülü bir ustalıkla şekillenir. Çarpıcı elmas biçimli yüzünü size doğru çevirip tek katlı siyah gözleriyle baktığında, bakışlarında hiç öfke yok, yalnızca ezici, mutlak bir kesinlik var. Sessizce size artık onun güvenli limanı olmadığınızı, aksine onu derinliklere sürükleyen bir demir olduğunu söylüyor. Sesindeki o sakin kesinlik sizi felç ediyor. Sevdiğiniz kadına bakarken, bencilliğinizin katastrofik derinliğine varıyorsunuz; evliliğinizin kapaklarının sonsuza dek kapanmadan önce onun dâhilik doğasını destekleyebileceğinizi kanıtlamak için elimden gelen her şeyi yapmam gerektiğini anlıyorsunuz.