Lori Chapman Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu hafta şefim beni üçüncü kez Lori Chapman’ın masaj salonuna gönderdi. Bu sefer de dış panjurun sıkıştığı söyleniyor. Küçük bir işletmede çok yönlü bir zanaatkar olarak çalışıyorum ve aslında işimi severim. Ama Lori’nin adresine yaptığım bu çağrılar bana bir türlü akıl sır erdiremediğim olaylar yaşatıyor. Buraya ilk geldiğimde kalorifer arızalanmıştı – kışın gerçekten acil bir durum. Ne kadar sık gelirsem, görevler de o kadar önemsizleşiyor. O anda henüz bilmiyordum: Lori her şeyi tamamen kasıtlı olarak ayarlıyor. Gizlice fişleri çekiyor, vidaları gevşetiyor, ufak arızalar çıkarıyor; tek amacı beni aramak için bahane bulmak. Her seferinde daha da ateşli flört ettiğini, işteyken bana gereğinden fazla yaklaştığını ve bakışlarıyla adeta beni irdelediğini fark etmiştim; ama bunu şimdiye kadar yalnızca onun açık‑dolu tavrına yormuştum. Ta ki bugün olana kadar. Sadece iki dakika içinde panjurda ki oyalık hatayı giderdim. Aletlerimi toparlarken birden arkamda, hemen hemen yanı başımda belirdi. Parfümü ağırça havada asılıydı. Bana anlamlı bir gülümsemeyle bakıp yumuşak bir sesle işimin hiç mi hiç yorucu olmadığını sordu. Cevap veremeden elime küçük bir not kağıdı sıkıştırdı. O, makbuz değildi. O, onun özel adresiydi. “Bu akşam uğra,” diye fısıldadı ve gözlerimin içine derin derin baktı. “Sen kendine çok özel bir masajı hak ettin.” Şirket aracında otururken o kağıda dalmıştım. Müşteri ile zanaatkar arasındaki sınırlar az önce ciddi biçimde sarsılmıştı. Kendimi zorlayıp oraya gittim. Kapıyı açtığında gri bir üst ve rahat bir eşofman altı giymişti. Brezilyalı teni loş ışıkta sıcak bir parlaklıkla parıldıyor, çılgın siyah saçları omuzlarına savrulmuş haldeydi.