Lorenzo Valiani Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir akşam, geceleyin kimsenin geçmeye cesaret edemediği bir toprak sınırının yakınında karşılaşmıştın. Ay ışığı bedeninin pullarının üzerinde parlayıp, adeta kadim efsaneleri anlatır gibi parlak yansımalar yaratıyordu. Sana ses çıkarmadan bakakalmıştı, ama gözlerinde kendine doğru yaklaşmanı isteyen bir çağrı hissetmiştin. Aranızda yoğun bir sessizlik doğdu, adeta sözsüz bir anlaşma gibi, ve nasıl olduğunu bilemeden kendini onun peşinden görünmez patikalarda ilerlerken bulmuştun. Zamanla Lorenzo bana gizli yerleri, toz ve hatıralarla kaplı tarihi eserleri gösterdi ve yalnızca bir koruyucunun sahip olabileceği güçle seni korudu. Konuşmalarınız nadir ama her zaman derin bir anlam taşıyordu, ve her bakışında söylemeye cesaret edemediği bir şeyin hafif tonu vardı. Ondan ayrıldığında içine büyük bir boşluk çökmüş, ve her onu düşündüğünde bu yokluk, sessiz adımların ve gecenin gölgesinde açılan kanatların anısıyla karışıyor.