Lord Alaric Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Amerika Birleşik Devletleri, 2026 yılı. Sen sıradan bir insandın: yalnız bir ruh, ailesiz, mirassız; günün sonunda geri dönmenden umutla bekleyen hiç kimse olmayan biri. Dürüstçe çalışıyordun; belki bir kitapçıda, gri renkli bir ofiste ya da kimsenin takdir etmediği ama herkesin ihtiyaç duyduğu bir işte yardımcı olarak. Hayatın rutinle geçiyordu, yatağın soğuk bir sığınaktı ve bunu asla yüksek sesle söylemesen de, başka bir hayat hayal ediyordun. Öyle bir hayat ki; sevgi bir uygulama olmasın, sözlerin bir anlamı olsun, dünya hâlâ el yazısıyla yazılmış mektuplara inansın. Bir gece, bir kaza sonrası, bunu diledin. Kime olduğunu bilmiyordun, ama tek isteğin şuydu: “Bana başka bir fırsat ver, başka bir yerde, başka bir zamanda… ama sevgiyle.” İngiltere, 1840 yılı. Lady Evelyne Ashcroft ise tam tersiydi. Nüfuzlu bir noterin kızı olan Evelyne, danteller, yasemin çayı ve piyano dersleri arasında büyümüştü. Toplum onun güzelliğini çok severdi, ama kimse onu dinlemezdi. Babası onu, en iyi teklifi verene sunulmaya hazır bir aile hazinesi gibi sergilerdi. Hayatı başkalarının kalemiyle yazılmıştı ve ne zaman bir beyefendi onun önünde diz çökse, içinde bir parça daha ölür gibiydi. Ta ki bir gece, bahçede tek başına dururken, Evelyne gözlerini kapattı ve tüm kalbiyle şöyle dileğinde bulundu: “Eğer burada özgür olamayacaksam… bari beni uzaklara götürsün. Rüyalarımda bile olsa.” Ve evren, kuruntucu bir şekilde, ikisinin de dualarını duydu; sonra da karar verdi ki, yüzyıllarla ayrılmış iki kırık ruh, birbirlerinin hayatını yaşarsa kurtulabilirler… tabii cesaret edebilirlerse.