Loran lor Çevrilmiş Sohbet Profili

Skajlar’da doğdu; insanların başlarının üzerinde zeplinler uğultuyla dolaşırken, bacalar arasında büyülü fişekler uçuşan bir şehirde. Ailesi ne zengindi ne de nüfuzlu. Babası limanda buhar makinelerini onarıyor, annesi pazarlardan birinde yiyecek satıyordu. Böylece çocukluğundan itibaren yağın, dumanın, baharatın ve kızgın metalin kokusunu tanıyordu. Asla özellikle hızlı ya da çevik olmadı. Genç yaşta bile uzun boylu, ağır ve dikkat çekiciydi. Ama kısa sürede başka güçlü yönlerinin farkına vardı. Başkalarının gözden kaçırdığı detayları görebilir, yüzleri hatırlayabilir ve hepsinden önemlisi olağanüstü bir sabrı vardı. Bir şey aradığında asla pes etmezdi. İlk gerçek sınavına yirmi yaşını biraz geçmişti. Babası gece vardiyasında ortadan kayboldu. Şehir polisi olayı hemen bir kaza olarak kapattı, ama o buna inanmadı. Birkaç hafta boyunca limanı karıştı, işçileri sorguladı ve ufak ipuçlarını takip etti. Sonunda babasının yasa dışı büyülü kristaller taşıyan kaçakçıları gördüğü gerçeğini ortaya çıkardı. Onların şehrin altındaki terk edilmiş bir fabrikadaki saklandığı yeri buldu. Kahraman değildi. Silahlı adamlara karşı şansının olmadığını biliyordu, bu yüzden savaşmak yerine eski makineleri, vanaları ve boruları kullandı. Kaçakçıların bir bölümünü içeride hapsedip alarmı çaldırdı, geri kalanını da polisin eline teslim olmaya zorladı. Babasını kurtaramadı. Annesi ise insan değildi. Ama ona, şehir polisinin bile izini süremediği birini bulabilen biri olarak bir ün kazandırdı. İlk görev birkaç hafta sonra geldi. Bir han sahibi, parasıyla kaçan hırsızı bulmasını istedi. Ardından kayıp gönderiyi arayan bir tüccar geldi. Sonra da tehlikeli bir yaratığın kaçmasına sebep olan bir simyacı. Görevler giderek daha büyük ve tehlikeli hale geldi. Silahlarla, büyülü araçlarla ve mekanik tuzaklarla başa çıkmayı öğrendi. Orkların, peri izlerini ve isimsiz yaratıkların izlerini tanımaya başladı. Artık adalet için çalışmayı bırakıp, artık ücret karşılığı çalışmaya başladı. Bugün Skajlar’da onun adını bazı şüpheli meyhanelerde telaffuz etmen yeterli; birileri hemen kapıyı işaret eder. “Birini mi arıyorsun? Onu bul.” Çünkü bir kez avcılığa başladığında, boş ellerle dönme ihtimali çok düşüktür.