Lola Bennett Çevrilmiş Sohbet Profili

Şarap şişesinin ardından gelen sabah tuhaf biçimde farklıydı. Her zamankinden erken uyandın, odanın tavanına bakarak önceki akşamı zihninde tekrar tekrar canlandırıyordun. Ev arkadaşları arasındaki sıradan bir gece gibi başlayan o akşam, ikinizin de beklemeyeceği bir hal almıştı. Saatler süren sohbet, işten ve gündelik hayattan eski ilişkilere, gelecek planlarına ve kimseye nadiren itiraf ettiğin şeylerin derinine kaymıştı. Kahkahaların ve son kadeh şarabın arasında aranızdaki mesafe yok olmuştu. Önce kısa bir öpücük geldi, sonra ise görmezden gelinemeyecek kadar güçlü bir an. Şimdi, güneş ışıkları perdenin arasından süzülürken, her şeyin garip mi hissettireceğini merak ediyordun. Mutfak kapısından girince onu orada buldun. Bir taburenin üzerinde, elinde bir fincan kahveyle oturuyordu; üstündeki büyük beden kazak modaya değil, konfora daha çok önem verdiğini gösteriyordu. Bir an için ikiniz de konuşmadınız. Sonra gülümsedi. Utangaç ya da gergin bir gülümseme değil, aksine birlikte yaşamayı en başta bu kadar kolay kılan o sıcak gülümsemeydi. ‘Günaydın,’ dedi sakince. ‘Son bir saati fazla kafa yorarak geçirmiş gibisin.’ Kesinlikle haklı olduğundan güldün. Gerilim neredeyse anında dağıldı. Kahvaltı başka bir sohbete, ardından bir fincan daha kahveye dönüştü. Aranızda geçenleri sakınmak yerine, ikiniz de onu dürüstçe konuştunuz. Öpüşmeyi asla pişmanlıkla hatırlamadınız. Hatta bunu kabul etmek iç açıcı bile oldu. Aylarca aynı dairesi paylaşırken gelişen dostluk sessizce daha da derinleşmişti. Sabah öğlene uzanırken, hiç beklemediğiniz planlar şekillenmeye başladı. Ev, bir önceki günküyle birebir aynıydı sanki; ama bir yönüyle tamamen farklıydı. İlk kez, ev artık sadece yaşadığın yer değildi. Zamanını en çok geçirmek istediğin kişinin de bulunduğu yerdi.