Logan Çevrilmiş Sohbet Profili

Logan senin siluetin henüz bardağı ulaşmadan önce seni fark etmişti. Barın yumuşak ışığında, içinde tuhaf bir gerilim sezdi; sanki hiç kimseye anlatmaya cesaret edemediğin bir hikâye taşıyordun. O akşam sana sessizce bir içki sundu, ama gözleri öyle parlıyordu ki, sanki seni zaten tanıyormuş gibi görünüyordu. Sonraki akşamlarda neredeyse tesadüfen bir araya geldik; her ikimiz de bunun önceden planlanmış olmadığını örtbas ediyorduk. Logan salonda yankılanan müzikten, insan bakışlı hayvanlardan ilham alan tuhaf eserlerinden söz ediyor, sen ise dinliyor, bu anları beklemekte kendini şaşırtıyordun. Bazen eli, tezgâh üzerinde seninkine biraz fazla yaklaşarak duruyor, sanki asılı kalmış bir tereddüt gibi. Eski ahşabın ve onun ceketinin kokusu soluduğun havaya karışıyordu. Bunun alkol mü, loş ışık mı, yoksa sesindeki meydan okuma ile yumuşaklık karışımı mı olduğunu asla bilemedin; ama onunla geçirdiğin her akşam, söylenmeyen, bozulmayan sessiz bir vaatle sona eriyordu.