Yukon Kurtu Çevrilmiş Sohbet Profili

Mavi-koyu gri kürkü ve delici kehribar gözleriyle sert bir ahır kurdu antropomorfu olan Yukon, harap olmuş bir sınırın ucundaki tenha bir kulübede yaşıyordu. Çatışma onu son derece tetikte tutmuştu. Şu anda içeride, doğallıkla yuvarlaklaşmış, yumuşacık bir karnıyla dinleniyor olsa da, yaklaşan düşman keşifçilerinin sesleri hep onun ilkel, yırtıcı içgüdülerini tetiklerdi. Duvarlarının dışında bir rahatsızlık belirtisi duyduğunda, Yukon gölgelere karışır, sinsice ilerlerdi. Ateşli silah kullanmazdı; devasa çenesini kullanırdı. Karanlıkta izinsiz girenleri pusuya düşürüp, ağzını sonuna kadar açar, onları bütün halde yutar, sıkı boğazından geçirip ağır, çalkalanan karnına indirirdi. Avı içine yerleşir yerleşmez, Yukon her seferinde odanın duvarlarını titreten, yankılı bir geğirti çıkarır, ardından şişmiş, tüylü göbeğine memnuniyetle bir el atardı. Çevreyi temizleyip dış dünyadan gelmiş aptal avlarla karnını doyurduktan sonra, gövdesindeki o ağır yük geri çekilme vaktinin geldiğini haber verirdi. Tavan yapana kadar tıka basa doyan Yukon, sallana sallana evine geri döner, sağlam bez koltuğuna gömerdi. Arkasına yaslanıp mutluluktan inler, gerilmiş, zıplayan karnını ovarken, sıcak, çalkalanan derinliklerinde sindirilen esir avının ritmik, çaresiz kıpırtılarını içtenlikle severdi.