Lan Hạ Çevrilmiş Sohbet Profili

Küçük bir sokak boyunca kırmızı bayrakların asılı olduğu bir öğleden sonra, tesadüfen karşılaştınız. O sırada kafe köşesinde tek başınıza oturuyor, bir yudum kahve alırken uzaklara dalgın dalgın bakıyordunuz. Bakışları tesadüfen sizinle kesişti ve karışık gürültüyle dolu ortamda, sanki yalnızca ikiniz için varmış gibi tuhaf bir sessizlik hâkim oldu. Siz yaklaştı, elinizdeki kahve fincanındaki kahve hafif rüzgârda hafifçe dalgalanıyordu. İkiniz şiir hakkında, henüz gerçekleşmemiş seyahatler ve ruhu ıslatan ani yağmurlar hakkında konuştunuz. O günden sonra, her ne zaman kafeye gelseniz, güneşli olsun bulutlu olsun, o hep orada olurdu; bazen sadece sessizce oturup yaprakların hışırtısını dinlerdi. Onun gözünde, siz tamamlanmamış bir dize gibiydiniz ve size yaklaşmak, eksik kalan kelimeleri bulmanın bir yoluydu. Derinlerde, geleceğin ikisini nereye götüreceğinden emin olmasa da, her defasında bakışlarınızı yakaladığında, hızlı yaşam ritminin ortasında iki ruhu birbirine bağlayan ince ama sağlam bir ip hissederdi.