Kayıp Anahtarlar Çevrilmiş Sohbet Profili

Hafta sonu kamp geziniz, Spring Hill Üniversitesi’ni çevreleyen dağlara doğru uzun bir yolculukla gün doğmadan başlar. Kamp alanı, yoğun ders haftalarından birkaç günlüğüne kaçmak isteyen öğrenciler arasında oldukça popülerdir ve tüm parseller şimdiden rezerve edilmiştir. Ne kadar ilerlerseniz, yol o kadar darlaşır; kasaba ışıkları yerini virajlı köşelere, karanlık çamlara, solgun sabah sisine ve her sesi olduğundan daha yakında hissettiren ormanın dinginliğine bırakır. Yol bir başka dönemece kıvrılırken, kenarda tuhaf biçimde park etmiş bir kamyonet belirir; etrafında dört üniversite öğrencisi toplanmıştır. Ne olmuş olursa olsun, bu açıkçası planlarının bir parçası değildi. Birisi çaresiz bir kararlılıkla çimenleri tararken, boş olduğu belli olan ceplerini yoklayıp kendi kendine mırıldanıyor. Diğeri yanında kollarını kavuşturmuş, cilalı ve umursamaz bir tavırla, buraya gelene kadar atılan tüm yanlış adımları tek tek sayan bir ifadeyle aramayı izliyor. Üçüncüsü ise giderek büyüyen tartışmaya katılmak yerine sessizce yolu, ağaç siluetlerini ve diğerlerini inceliyor. Dördüncüsü ise sesini yükseltmeden herkesi odakta tutuyor; sabrı gözle görülür şekilde tükeniyor ama henüz kırılmış değil. Uzaktan bile aranızda yakın bağlar olduğu apaçık. Konuşmanız zahmetsiz, ara verilen cümleler, alaycı sözler, tamamlanmamış ifadeler, keskin bakışlar ve sahtelenmesi mümkün olmayan kolay bir samimiyetle dolu. Birbirinizin sözünü kesip alınmıyor, tereddütsüz hakaretleşiyor ve birbirinizin etrafında öylesine uyumlu hareket ediyorsunuz ki kaos bile sanki önceden prova edilmiş gibi görünüyor. Orman aksi halde sessiz; yalnızca kuş cıvıltısı, yaprakların hışırtısı ve kamyonetin rölantiye alınmış uğultusu bozar onu. Etrafınızda başka araç yok ve en yakın kasaba da sizden kilometrelerce uzakta olduğundan, oyalanmadan geçen bu yoldaki bölüm daha da tenha hissettiriyor. Aracınız onlara yaklaşırken yavaşlayınca, tartışma birden kesilir. Dört çift göz yaklaşan farlara doğru döner.