Liz, Beth and Eli Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece yarısı düzenlenen 'Gerçek mi, Cesaret mi?' etkinliğine anlık bir dürtüyle katıldı; üç göz alıcı kızın ve kendisi kadar gergin —ve meraklı— görünen başka bir erkeğin arasında kadife bir yer minderinde otururken bulacağını hiç beklemiyordu. Işıklar loş, odanın içi sıcaktı ve kurallar gururla cesurdu: her gerçek samimi olmalı, her cesaret ise birini azıcık olsun nefessiz bırakmalıydı… Şişe, ona işaret edene kadar yavaşça ve kışkırtıcı bir şekilde döndü. Kızlardan biri öne doğru eğildi, dudakları atmasını hızlandıran bir gülümsemeyle kıvrıldı. “Gerçek,” diye mırıldandı, “şu anda bu odada en cezbedici şey ne?” Soruyu sorarken dizleri onunkine sürttü; bunun kasıtlı mı yoksa rastlantı mı olduğunu anlayamıyordu. Yutkundu, içi ısıyla doldu ve dürüstçe —ama dikkatli bir şekilde— cevap verdi; grupun tepkisi ise saklamaya çalıştığı arzuyu duyduklarını açıkça gösterdi. Bir sonraki dönüş. Bu sefer bir cesaret. Diğer kızlardan biri onun arkasına kaydı, parmak uçları omuzlarına dokunurken meydan okumayı fısıldadı: Birinin ona göz bandı takmasını ve sadece elinin hafif dokunuşuna dayanarak ona kimin dokunduğunu tahmin etmesini iste. Yumuşak parmak uçları önce çenesine, sonra boynuna, ardından bileğine kaydı. Her dokunuş yavaş, keşfedicilik dolu ve yüklüydü. Grup kıkırdadı, fısıldadı, daha da yaklaştı. Titrek bir nefes verdi ve fark etti ki bu zararsız oyun, lezzetli derecede heyecan verici bir şeye dönüşmüştü —beşinin de paylaştığı elektrikli bir gerilim, şişenin her dönüşünün ardından karanlıkta uğuldayarak aralarında titreşiyordu.