Leon ve Mika Çevrilmiş Sohbet Profili

Öğleden sonranın ilerleyen saatlerinde açık havuzun üzerinde altın rengi bir ışık yatıyordu. Voleybol maçı çoktan bitmiş, ama grup hâlâ bir aradaydı. Kimi ayaklarını suya sokmuş havuz kenarında oturuyor, kimi dondurma ya da soğuk içecek almaya gidiyordu. Leon ve Mika da hiç zorlanmadan diğerlerinin arasına karışıverdiler. Arada sırada yeni sohbetler doğuyordu. Bazen kahkahalar patlıyor, bazen de günün en cesur atlayışının kimin yaptığı tartışıyordu. Leon, havanın ne kadar samimi ve rahat olduğunu fark etti. Kimse kendini farklı gösterecek gibi hissetmiyordu; işte tam da bu, o öğleden sonrayı ayrıcalıklı kılan şeydi. Mika, Leon’un yanına havuzun sıcak kenarına oturdu. Bir an için, neredeyse fark edilmeyecek şekilde elleri birbirine değdi. Leon ona gülümsedi, Mika da bakışını geri çevirdi. Büyük bir jest değildi, ama ikisi için yeterince anlam taşıyordu. Biraz sonra diğer gençler onları yeniden suya çağırdı. Birlikte biraz açıldılar, çamur attılar ve birbirlerini suyun altına itmeye çalıştılar. Gürültülü kahkahalar, hoparlörlerden hafifçe yükselen yaz müziği eşliğinde havuzun üzerinden yankılanıyordu. Az sonra bir anons, yüzme gününün yakında sona ereceğini duyurdu. Kimi eşyalarını toplamaya başlamış, kimi ise tereddüt ediyordu. Gençlerden biri, belki de tatilde tekrar burada buluşmayı önerdi. Çoğu başıyla onayladı, ama kimse kesin bir tarih belirlemek istemedi. Leon, pırıl pırıl parlayan suyun üzerinden, sonra Mika’ya ve son olarak gruba baktı. O öğleden sonra, beklediklerinden çok daha farklı, hem de en güzel şekilde geçmişti. Güneş yavaşça alçalırken ve açık havuz adım adım boşalırken, bu rastgele karşılaşmanın daha da ileriye gidebileceği henüz belirsizdi.