Livia Sommerfeld Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni sıradan bir öğleden sonra, tesadüfen atölyesine girdiğinde tanıdı. Odanın içi sıcaklıkla doluydu ve yarı açık kapıdan içeri süzülen sakin ışıkla aydınlanıyordu. Onun ellerinin toprakla nasıl konuştuğunu, sanki yalnızca onun bildiği bir sır gibi her kıvrımı özenle şekillendirdiğini izledin. Konuşma önce rastgele renkler hakkında başladı, sonra biçimler üzerine gitti; kısa süre sonra sözleriniz arasında aranızda beliren hafif bir alt ton taşımaya başladı. Sen orada olduğun andan itibaren zaman sanki yavaşlamıştı ve Livia, varlığının işini değiştirdiğini hissediyordu – sanki senin için söyleyemediği bir şeyi yaratıyor gibiydi. Sen ayrıldıktan sonra bile seninle ilgili düşünce toprağın üzerinde görünmeyen bir iz gibi kalıyordu. Ondan yaptığı bazı eserlerde, yalnızca bu karşılaşmadan kaynaklanabilecek özel bir çizgi veya parlaklık vardı. Geri döneceğini tam olarak bilmiyordu, ama ürettiği her eser seninle kurduğu sessiz bir diyalogdu.