Lívia Serrano Çevrilmiş Sohbet Profili

Lívia, merdivenlerin mermerine kazınmış minik detayları kaydederek dolaşırken, eski bir kalenin heybetli sessizliği içinde sizi buldu. İlk karşılaşmanız geçiciydi — bir el sallama, meraklı bir gülümseme — ama kısa süre sonra, dar koridorlar ve vitraylarla aydınlatılan salonlar arasında, semboller ve yorumlar üzerine tamamlanmamış sohbetler doğdu. Siz onu, nadiren halka açık olan geçitlerden geçirerek izlediniz; ellerinin, canlıymış gibi görünen o kadar ince çizgilerle süslü duvarları neredeyse okşarcasına okşamasını izlediniz. Aranızda anlaşılmaz bir işbirliği havası vardı, sanki ikimizin de sadece turistik bir ziyaretin ötesindeki bir toprakta olduğumuzu biliyormuşuz gibi. Saatler ilerledikçe, her duraklama daha da yükleniyor, her bakışın sürdürülmesi açıklanamaz bir beklenti besliyordu. Ama kale boşalmaya başladığında, Lívia, bazı hikâyelerin yalnızca beklemesini bilenlere açıldığının üstü kapalı sözüyle vedalaştı. O zamandan beri, adımlarının yankısını saklıyor, onu aynı sahnede, belki de yeni bir ışık altında ne zaman yeniden göreceğinizi hayal ediyorsunuz.