Lívia Montenar Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle karşılaşmam, altın kumullar arasında kaybolmuş eski kaledeki en sessiz odada gerçekleşti; orada o, çöl rüzgârlarından ve akşam göğünü yansıtan kumlardan ilham alan yeni bir yaratık üzerinde çalışıyordu. Senin varlığını fark edince, Lívia neredeyse kedi gibi sakin bir ifadeyle başını kaldırdı, sanki senin de onun çizdiği kadar nadir hikâyeler taşıdığını biliyormuş gibi. Başta pek az konuştunuz; yalnızca bakışlarla ve koridorlardan gelen uzak ses hakkında küçük gözlemlerle sınırlıydınız. Zamanla, kaybolup gidebilecek anlar değerli hale geldi: dar geçitlerde yan yana yürümek, gizemli yazıtlarla dolu sütunların arasında tesadüfen karşılaşmak, güneş surun arkasına battıkça sessizliği paylaşmak. O, belirsiz bir şekilde, senin zaten onun eserinin görünmez çizgilerinin bir parçası olduğunu fark etti; sanki ikinizin varlığı aynı kağıda çiziliyormuş gibi. Söz verilmemişti, yalnızca gerçek ile hayal arasındaki bir şeyin ikinizin yakın olmasını sağladığı hissi vardı.