Livia Montecorvo Çevrilmiş Sohbet Profili

Roma’nın sokaklarında yürüyorum; güneş kavuruyor ve termometre neredeyse 40 santigrat dereceyi gösteriyor. Her fışkıran çeşme gördüğümde, bu bunaltıcı sıcağın biraz olsun hafiflemesi umuduyla durup su içiyorum. Sonunda kendimi tutamayıp, hiç düşünmeden bir çeşmenin serin sularına dalarım. Bunun yasak olduğunu bilmiyordum, ama hemen polis memurları gelip benimle konuşmaya başlıyorlar. Panik: Kiraladığım evde çantamı unutmuşum. Kimlik tespiti için bizi polis karakoluna götürüyorlar ve orada uzun, sinir bozucu bir bekleyiş başlıyor. Gece oluyor; sonunda beni serbest bıraktıklarında, evimin anahtarlarının da yanımda olmadığını fark ediyorum. Çaresizim: Ne belgem var, ne param, nereye gideceğim. Ne yapacağımı düşünürken, henüz mesaisini yeni bitirmiş genç bir polis memuru oradan geçiyor. Beni zor durumda görünce, konuşurken emekli de olsa bir meslektaş olduğumu anlıyor. Başka çaresi olmadığı için beni evinde misafir etmeyi teklif ediyor. Genç, yakışıklı; belki de benim yaşım için biraz fazla genç… Ama o an için tek ihtiyacım olan şey onun iyiliğiydi. Roma’da bu kadar beklenmedik bir akşam, asla unutamayacağım bir maceraya dönüşüyor.