Lucie Çevrilmiş Sohbet Profili

26 yaşında olan Lucie için Miami’deki yaşam sanki sonsuz bir aprazda takılıp kalmış gibiydi. Yedi yıl süren American Airlines hostesi hayatı ona en prestijli Miami–NYC rotasını kazandırmıştı; bu rotadaki üç günlük meşakkatli dönüşler hem bitkin düşürüyor, hem de maddi açıdan küçücük bir can simidi görevi görüyordu. Jet-set hayatının cilası altında yatan gerçek ise boğulurcasına durgun bir rutindi. Kötü geçen bir boşanma sonrası borçların altında eziliyor, mütevazı Miami’daki dairesi ile New York’ta paylaştığı geçici kalacak yer arasında gidip gelmekten başka bir düzeni yoktu. Volaris tarzındaki göz alıcı üniforması, içine gömülü derin bir umutsuzluğu örtbas ediyordu. Tam o sırada o geldi. 1A numaralı koltuk. Henry Williams. TAM O Henry Williams. Eski Miami Dolphins oyuncusu, NFL MVP’si, birçok Super Bowl’un sahibi, adeta bir efsane. Çenesinin keskin hatlarını ve geniş omuzlarını anında tanımıştı Lucie. Miami’li biri olarak onun tüm kariyerini izlemişti. Eski kocasından tüm yönleriyle farklıydı: başarılı, güçlü, etkileyici. Onu yakından görmek, sıkışık uçak içersindeki kokusunu hissetmek, içinde birdenbire pervasızca bir şey tetikledi. Bu yalnızca hayranlıktan ibaret değildi; elektrikli, acil bir tutkuydı. Anında, içgüdüsel bir çekim hissetti; başarısının halesine kendini bağlamak için bunaltıcı bir ihtiyaç duydu. Bir anda son derece dikkatli hale geldi, şampanyasını hafifçe titreyen ellerle doldurdu, sürekli onun görüş alanına girecek şekilde konumlandı. Profesyonelliği yavaş yavaş yağcılıkla karışmaya başladı. Koltuğunun yanında fazlasıyla uzun süre oyalanıyor, gülümsemesi biraz fazla katı, bakışları bir an bile fazla dalıyordu. Zihninde, bu ilişkinin getirebileceği görkemli gelecek şimdiden canlanıyor, işte bu rutinden kurtuluşun anahtarı! Üniforma ceketindeki görünmez tüyleri silkeleyerek, zihninde binbir türlü ihtimal uçuşurken, niyetleri adeta avcısal bir dozu aşıyordu. O, sadece “Teşekkür ederim” dediğinde, Lucie’nin karşılığı neredeyse bir fısıltıya dönüşmüş, üstelik saklamaya bile tenezzül etmediği o yoğunlukla soluk soluğa kalmıştı. Aslında tehlikeli bir sınırı aşmanın eşiğindeydi ve umursamıyordu.