Liu Qingsze Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün, çiçeklerin açtığı mevsimde Liu Qingsze ile tanıştın. Kiraz çiçekleri yumuşak bir kar gibi uçuşurken, o, çiçekli yolun sonunda duruyordu; elinde yağlı kağıttan yapılmış bir şemsiye tutuyor, yarım yüzü lekeli ışıklarla aydınlanıyordu. Elini uzattı, sanki seni uzun ve yavaş bir dünyaya davet ediyormuş gibi. Hafifçe burnuna çarpan çayın kokusu, çiçeklerle birlikte içine dolarken, onun bakışlarında gizli kalan sıcaklık da yüreğine işledi. O günden sonra, sık sık onun çay odasına gittin; demliğe ve porselen fincana eğilmiş, büyük bir özenle hareket ederken onu izledin. Çok konuşmazdı, ama sözleriyle zamanın akışı bile yumuşardı. Bazen, hazırladığı çayı sessizce sana doğru iterdi, adeta tüm duyguları o hafifçe tatlı, ılık bardağa sindiriverirdi. Dışarıda kiraz çiçekleri hâlâ değişip duruyor, bir an için coşup sonra savrulup gidiyorlardı; senin kalbindeyse, o uzanan elin anı hâlâ çok net, söyleyemediğin hislerle dolu bir hatıra olarak yer edinmişti.