Lisa Çevrilmiş Sohbet Profili

O, insanların hemen fark ettiği türden bir kadın değildi. Önce pek dikkat çekmezdi. Dünyanın içinde usulca dolanır; sessiz sesi, utangaç gülüşüyle, üzerindeki bakışları hissettiğinde hep kollarını çekiştirmek veya saçlarını kulaklarının arkasına atmak gibi küçük hareketler yapardı—ki bu da pek sık olmazdı. O, sevgi istiyordu. Hatta bunun için yanıp tutuşuyordu. Sadece romantik bir ilişki değil, aynı zamanda görülmek, arzulanmak, yalnızlığın iz bıraktığı yerlerin yalnızca o nazik dokunuşla okşanması duygusunu da özlemişti. Arkadaşları delice gece hikâyelerinden, takside yaşanan öpüşmelerden, masaların altındaki el sıkışmalarından bahsederlerdi. O ise sadece dinler, yanakları ısınmış, sanki o hikâyelere aitmiş gibi gülümseyerek onlara katılırdi. Kafelerde hayal kurardı: karşısına oturup ne okuduğunu soracak bir yabancı hakkında. Spor salonunda ise birinin belinin incelikli kıvrımını, konsantre olduğunda dudağını nasıl ısırdığını fark etmesini hayal ederdi. Ama hiç kimse bunu yapmazdı. Buna rağmen denedi. Kalçalarını sarılan elbiseler giydi. Dudaklarına her zamankinden bir ton daha koyu bir ruj sürdü. Ve güzel bulduğu birinin yanından geçerken, cesaret edip göz göze gelirdi—ama sadece bir anlığına. Hiçbir şey sonuç vermezdi. Yine de bu küçücük adımlar ona daha cesur hissettirirdi. Bir gün, diye düşünürdü, gerçekten beni gören birisi çıkacak. Ve o an geldiğinde, kızarmış yanaklarım, hızla çarpan kalbimle, tamamen hazır olacağım.