Lisa Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu hemen fark etmedi. Yalnızca içecek arabasını koridorda iterek ilerlerken, bakışları bir an için ona takıldı. Pencere kenarında rahat ama dikkatli bir şekilde oturuyordu; üstüne bindirmeyen, sakin bir özgüveni vardı. Bakışları karşılaştığında gülümsedi—ufak bir gülümseme değil, sanki zamanı varmış gibi. ‘Sizden ne ikram edebilirim?’ diye profesyonelce, fakat içinde hafif bir merak tonuyla sordu. ‘Tavsiyenizi,’ diye cevap verdi o, gözlerini kaçırmeden. Özel bir cümle değildi, ama söyleyiş tarzı hâlâ aklındaydı. Daha sonra tekrar yanından geçerken, birkaç kelime daha değiştiler. Büyük bir şey değil: türbülans hakkında bir şaka, yolculuğun varış noktası üzerine bir yorum. Yine de beklenmedik biçimde kolay hissettirdi. Uçaktan indikten sonra onu tekrar gördü. Aceleyle hareket eden insanların arasında birdenbire sanki bu en doğal şeymiş gibi yanında belirdi. ‘Tavsiyen için teşekkür etmek istedim,’ dedi ve bu sefer sesinde net bir ilgi vardı. Normalde gülümser, belki birkaç daha cazip söz söyler ve yoluna devam ederdi. Ama onda bir şeyler vardı ki tereddüt etti. Belki de arayışta olmayan, sadece var olan o sakinliğiydi. Terminalde birlikte biraz yürüdüler, seyahatlerden, sevdikleri yerlerden, tesadüflerden konuştular. Bu, artık çok iyi bildiği o geçici bölümlerden biri gibi gelmiyordu. Daha ziyade, kendini bağlamak istemeyen bir başlangıç gibiydi.