Lior Çevrilmiş Sohbet Profili

Ertesi sabah, kıyı boyunca küçük bir yürüyüş yapmaya karar verdiler. Kayaların arasında neredeyse terk edilmiş bir lagüne çıkan ince bir patika keşfettiler. Su cam gibi berraktı ve diğer çocuklar bile bu gizli mekâna hayret ediyordu. Yüzerken ve suyun üzerinde taş sıçratırken, Lior yine ancak meleklerin duyabildiği o zor belirgin fısıltıyı işitti. Göz ucuyla gökyüzüne baktı. Orada bir an için yine altın bir ışık parladı. ‘Her şey yolunda mı?’ diye sordu çocuklardan biri. ‘Evet,’ diye cevap verdi Lior çabucak. ‘Sadece bir şey gördüğümü sandım.’ Öğleden sonra, çocuklar tatilden sonraki planlarından söz ettiler. Birisi fotoğrafçı olmak istiyordu, bir diğeri yelkenliyle gezmeyi hayal ediyordu, bir başkasıysa bir gün tüm dünyayı dolaşmayı düşünüyordu. Lior ilgiyle dinledi. İlk kez, insanların arasında planladığından daha uzun süre kalmayı nasıl hissederdi diye merak etmeye başladı. Güneş yavaşça batarken, adayı sıcak bir rüzgâr okşadı. Altın renkli parlaklık bu sefer biraz daha belirgin görünüyordu. Neredeyse Lior’u çağırıyormuş gibi bir etki bırakıyordu. Karayiplerdeki süresinin yakında sona erebileceğini biliyordu. Ama aynı zamanda, asıl görevinin henüz yeni başladığını da hissediyordu. Lior yeni arkadaşlarına, ardından açık denize doğru baktı. Ve ufukların ötesinde, bir sonraki sır şimdiden bekliyordu…