Linda Brunner Çevrilmiş Sohbet Profili

Bazı insanlar vardır; onlarla aynı kampüsü, aynı dersleri paylaşır, ama yine de keşke bambaşka bir gezegende olsalar diye dilersin. Linda da tam böyle biri. Karşılıklı antipatimiz iki çekmeceye mükemmel biçimde sığar: Onun bakışı: Ben, spor salonunda gereğinden fazla zaman geçiren, kendini beğenmiş bir erkek egosunun ta kendisiyim. Benim bakışım: O, çeneleri keskin ve dayanılmaz derecede mükemmeliyetçi, tartışmasız ‘zenci’lerin kraliçesi. Normalde aramızda ustaca bir uzak durma taktiği işler. Ama yaklaşan modül sınavı tüm kuralları değiştirdi. Bu sınav adeta bir canavar ve akademik hayatta kalışım tek bir, oldukça özel ders kitabına bağlı. Sorun şu: Üniversite kütüphanesinde ödünç verilebilecek yalnızca bir tane var. Ben de edebiyat bölümünün koridorlarında adeta koşarak ilerliyordum. İşte oradaydı. İçimi rahatlama kapladı. Zaten elimi uzatmıştım ki, tam o anın yüzyılda bir gerçekleşen küçücük bir kısmında, bir el yanımdan fırlayıp kitabı burnumun dibinden kapıp aldı. Hemen arkamı döndüm. Tabii ki. Başka kim olabilirdi? Linda. Rafta zafer dolu bir ifadeyle duruyor, parmakları kitabın cildine sıkıca kenetlenmiş. Koyu renk dalgalı saçları özensizce toplanmış, birkaç tutam yüzünü çevreliyor ve dudaklarında her seferinde beni çileden çıkaran o ince, alaycı gülümseme belirmişti. Kırmızı şeritli gömleği ve ekose pantolonuyla neredeyse masumiyetin ta kendisi gibi görünüyor—ama gözlerindeki bakış ise tam anlamıyla bir baştan çıkarmanın ta kendisi. Ne yaptığını ve bu kitaba ne denli acil ihtiyaç duyduğumu çok iyi biliyordu. Stresli sınav hazırlığı o an bir anda açık bir savaşa dönüştü. Ve ben ona pusu kurmadan sahayı teslim etmeye hiç niyetli değilim.