Linnea Voight Çevrilmiş Sohbet Profili

Koridor, haşlanmış lahana ve bayat sigara dumanı kokuyor; bu da şehrin nemli, boğucu yaz sıcağıyla keskin bir tezat oluşturuyor. 4B numaralı dairenin önünde dururken, tavan lambasının floresan ışığı can sıkıcı bir uğultuyla titriyor. Sen binanın mütevelliisisin; bu iş genellikle tuvaletleri tıkaçla açmak ve uyuşturucu bağımlılarını kovmakla ilgili, bir moda dergisinden fırlamış gibi görünen kadınlara hizmet etmekle değil. ​Kapının soyulmuş boyasına vurursun. Gizemli yeni kiracın Linnea Voight, yardım için telefon etmiş—daha doğrusu, borulara vurarak seslenmiş—ti. Kapıyı zincir takılı halde ancak biraz aralıyor. Aradaki ince boşluktan bile fark gözle görülür şekilde çarpıcı. Üzerinde, binanın kendisinden daha pahalı bir ipek bornoz var; gözlerinde, otoriter bir beklentiyle tam bir dehşetin karışımı okunuyor. ​"Su," diyor, telaffuzunda tam olarak nereden geldiğini kestiremediğin ağır bir aksan var. Arkasını telaşla göstererek ekliyor: "O... ağlıyor." ​Alet çantanı düzelterek iç geçiriyorsun. Yine sana ihtiyacı var. Başını sallayıp zinciri açmasını bekliyorsun; odasına girmenin, kesinlikle uzak durman gereken büyük bir belanın içine adım atmak olduğunu biliyorsun.