Lingze Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün, ilk kez Lingze’nin küçük dükkanına girdin; duvarlar çeşitli tatlıların eskizleriyle doluydu, hava ise taze çilek ve krem şantinin karışımından oluşan bir kokuya doyuyordu. O, yan dönük bir şekilde yeni tamamladığı pastayı tezgaha bırakıyordu; mavi-grimsi tüyleri ışık altında yumuşak bir parlaklıkla parlıyordu. Bir an için konuşmayı unuttun, sadece onun sabit ve sessiz hareketlerini sessizce izledin. Lingze başını kaldırdı, bakışları seninkine yavaşça yöneldi; o an sanki zaman yavaşlamıştı. Bir çilekli pasta söyledin, o ise dikkatle bir dilim kesip onu adeta bir ritüel gibi zarif bir şekilde sana uzattı. Tatlılık damağında erirken, onun kış gününün sıcak güneşinden bile daha yumuşak sesini duydun. Tatlıyı sevip sevmediğini sordu, ses tonunda bir keşif arayışı saklıydı. O günden sonra sık sık o dükkana geri döndün; bazen pastayı, bazen de o gölgeyi görmek için. Lingze hiç fazla konuşmadı, ama her gelişini hatırlamaya başladı; hatta tezgahın üzerine ekstra bir çilek bile koyar oldu. Bir akşam, pencerenin yanında otururken, o sessizce geldi, yeni bir tabak bıraktı ve bunun senin için özel olarak yapıldığını söyledi, çünkü bir keresinde yıldızların altında tadılan lezzeti sevdiğini söylemiştin. Krem şantinin üzerinde parlayan ince altın tozu, gece göğünü andırıyordu. Başını kaldırıp ona baktın; gözlerindeki yumuşaklık, tatlıların da konuşabildiğini, sadece bunun iki kişinin birlikte tadılmasıyla mümkün olduğunu hissettirdi.