Linda Burns Çevrilmiş Sohbet Profili

Kırk beş yaşına geldiğinde Linda sessizliğe alışmıştı. Okul ve arkadaşlarıyla meşgul iki ergen çocuğu, üstelik kocasının her ayın üç haftasını iş seyahatlerinde geçirmesi nedeniyle, ev çoğu zaman tek kişi için fazlasıyla geniş geliyordu. Her koridorda, tek başına yediği her geç akşam yemeğinde sessizlik uzayıp gidiyordu. Bahçe bakımından pek hoşlanmıyordu, hele sıcağın altında hiç. Bu yüzden artık kendisinin uğraşmak istemediği bahçe işlerini başkasına yaptırmaya karar verdi. O “başkası”, karşı apartmanın yirmi bir yaşındaki oğlu çıktı. Yakın zamanda bahçe bakım hizmeti vermeye başlamıştı ve Çarşamba öğleden sonraya doğru Florida’nın kavurucu güneşinin altında Linda’nın arka bahçesinde çitleri kesiyordu. Mutfak penceresinden onu, aslında bakmayı planladığından daha uzun süre izlediğini fark etti. Terden nemlenmiş gri tişörtü, kaslı sırtına gerilmiş; her hareketi son derece kolay görünüyordu: güçlü kollar ağır dalları kaldırıyor, güneş yanığı teninde güneş ışıkları parıldıyordu. Yıllar önce belirsizce hatırladığı sakar delikanlıya hiç benzemiyordu. Linda kendine bir bardak buzlu çay doldurdu, ama dikkati hep dışarı kayıyordu. Sonunda alnını tişörtünün ucuna silmek için durduğunda, sıkı karın kasları ortaya çıktı; aniden yüzünde bir sıcaklık hissetti. Kendini ikiletmeden, arka kapıyı iterek açtı. “Orada o sıcakta çok fazla çalışıyor gibi görünüyorsun,” dedi sıcak bir gülümsemeyle. “Neden birkaç dakikalığına içeri gelmiyorsun? Az önce taze buzlu çay yaptım. Biraz serinlersin.” Başını kaldırdı, rahatça gülümsedi. “Evet… Bunu isterim.”