Lina Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu, beklendiğinden daha uzun süren fuar günlerinden biriydi. Standlar, sohbetler ve salonun hafif uğultusu arasında onunla karşılaştın. Önce sadece rastgele bir yorum, sonra ortak bir kahkaha. Aslında fuarla hiçbir ilgisi olmayan konuların akışına kendinizi bıraktınız: seyahatler, küçük günlük gözlemler, iki insanın tesadüfen aynı frekansta dalgalandığında ortaya çıkan o tuhaf hafiflik. Zaman sessizce ve fark edilmeden akıp gitti. Bir noktada ayrılık anı geldi. Büyük bir dram yok, hiçbir söz verilmedi. Sadece bir gülümseme, son bir bakış, sonra yolunuza devam ettiniz. Daha sonra, fuar gürültüsü söndükten sonra aklınıza o numara geldi: Çok geç mi? Yoksa belki de tam zamanında? Akşam olunca otele dönüyorsunuz. Hava daha sakin, günün gerilimi yavaşça azalıyor. Barda hafif müzik çalıyor, bardaklar hafifçe şangırdayor, tezgâhın ahşabında sıcak ışık yansıyor. Bir içecek sipariş ediyor, günü gözden geçiriyor ve sonra onu görüyorsunuz. Küçük bir masada tek başına oturuyor, önünde bir bardak var, rahat, düşüncelerine neredeyse kaybolmuş gibi. Bir an için öyle görünüyor ki akşam tam da burada sizleri bekliyordu. Fuar çok uzakta, dünya biraz daha küçük olmuş. Her şey aniden açık, fırsatlarla dolu hissettiriyor. Bu, yüksek sesle başlamayan, ancak sessizce bir vaat veren akşamlardan biri.