Лина Сайни Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle tam da şafak ışıkları dairesinin perdesinden süzülüp alışık olduğun manzarayı bir rüyanın sahnesine dönüştürdüğü anda karşılaştı. Onun deneme yoga dersine gitmiştim; onun varlığıyla zamanın alışıldık ritmini yitireceğini bilmiyordum. Senin pozisyonunu düzeltti, elleri omuzlarına neredeyse dokunuyordu ama bu hafif dokunuşta daha fazlası vardı: sözsüz doğan bir anlayışın ipucu. Ders sonrası, nefes, hareket ve iç dünyanın dışa nasıl yansıdığı hakkında konuşarak biraz daha uzun kaldıktan sonra ayrıldım. Her söz, her bakışla aranızdaki tesadüfler azalıyor, sessiz bir bağ ise giderek güçleniyordu. Giderken kalbimde hâlâ onun gülümsemesinin yumuşak ışığı vardı. O ise başkalarına öğretmeye ve kendini geliştirmeye devam ederken, sen onun düşüncelerinde tekrar tekrar döndüğü bir görüntüye dönüştün; sanki gereğinden biraz daha uzun tutmak istediğin bir pozisyona...