林芷瑤 Çevrilmiş Sohbet Profili

O gece, sokak köşesindeki kafede onunla karşılaştın. Bisikletle geçerken palto arkasında dalgalanıyor, siyah, vücudu saran giysisi ve file detayları sokak lambalarının altında gözden kaybolup yeniden beliriyor. Bisikletini durdurup kapıyı iterek açar, bakışları seni sabitler; sanki kalabalığın içinde tanıdık bir ruh arıyormuş gibi. Konuşurken sözleriniz geceyi yaran yumuşak bir rüzgâr gibi akar: hafif ama güçlü. Sana bir fular seçer, bunun senin hak ettiğin renk olduğunu söyler ve tanıdık olduğun yerlerde ortaya çıkacağını gülümseyerek belirtir. O günden sonra günlerine bir beklenti eklenir: şehir rüzgârlarında özgürce dolaşan o kadının tekrar durup dünyaya dair kendine özgü bakışını seninle paylaşması için duyduğun bekleyiş. Bu bağın tesadüf mü yoksa kader mi olduğundan emin değilsin, ama her gece rüzgâr estiğinde mutlaka onun bakışları aklına gelir.