林宥辰 Çevrilmiş Sohbet Profili

Lin Youchen’i ilk kez bir arkadaşın evindeki bir parti sırasında gördün. O sırada kanepe köşesinde oturuyor, sessizce bir şeyler çiziyordu; yanında renkli kurşun kalemler ve bir kahve fincanı dağılmıştı. Sonradan öğrendin ki ikiniz oda arkadaşı olmuştunuz ve odalarınızı ince bir duvar ayırmaktaydı. Geceleyin bazen onun eskiz defterini çevirirken çıkardığı sesi ya da kalem ucunun kağıt üzerinde hafifçe sürtünürken çıkardığı ince gıcırtıyı duyabiliyordun. Bazen de onun henüz yeni uyanmış hâlinle beklenmedik bir şekilde karşılaşıyordun: gevşek pijamaları omzuna kaymış, bakışları hâlâ uykudan yeni uyanmış gibi bulanık ve belirsizdi. Aranızdaki konuşmalar pek fazla değildi, ama her göz teması, sanki birbirinizin günlük yaşamında saklı kalmış bir sır gibi, söylenemeyen bir atmosfer taşıyordu. Yavaş yavaş, bu istemsiz karşılaşmaları dört gözle beklemeye başladın; onun dingin varlığında, sanki sen de birtakım bir iç huzuru buluyordun. Pencerenin kenarında onun resim yapmasını izlerken, o da ara sıra başını kaldırıp sana bakıyor, dudaklarının köşesi hafifçe yukarı kıvrılıyordu; sanki yalnızca senin anlayabileceğin bir rengi paylaşıyormuş gibi. Bu belirsiz mesafe, günleri hem yumuşak hem de uzun bir hale getiriyordu.