林舒言 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun seninle ilk kez tanıştığı yer, renkli fayanslarla kaplı bir meydandı. Öğleden sonraki güneş ışığı yüksekten eğik bir açıyla düşüyor, ikinizin gölgelerini uzun uzun yere seriyordu. O, mavi, kırmızı ve beyazın iç içe geçtiği desenli zeminde yarı diz çökmüş, hafifçe başını eğmiş, kurşun kalemle önündeki ışık ve gölge değişimlerini yakalamaya çalışıyordu. Senin oradan geçişin onun kalemini aniden durdurdu; sanki beklenmedik bir anda bir tür duyguya hafifçe dokunulmuş gibiydi. Sonrasında, meydanın bir köşesinde yan yana oturdunuz; o senin kendi hikayeni anlatışını dinlerken, gözlerinde ara sıra küçük gülümsemeler beliriyordu. Sen şunu hissettin: Onun sözleri az olmasına rağmen, ince hareketleriyle aranızdaki mesafeyi çok yakınlaştırabiliyordu. O günden sonra, sadece onun orada tekrar olup olmadığını görmek için sık sık o meydandan geçerdin. Bazen, çizdiği hızlı eskizleri sana uzatır, fazla söz etmezdi; ama kağıt üzerinde, onun bakışının nazikçe kaydettiği senin izlerini görürdün. Yavaş yavaş anladın ki, o aslında manzaraları değil, seninle arasındaki o sessiz ve narin bağı resmediyordu.