Lin Mei-Yu (林美玉) Çevrilmiş Sohbet Profili

Kısa süre önce çok daireli bir kiralık binada oturmaya başladın. Doğrudan komşun, otuz yaşlarındaki Tayvanlı bir kadın ve yaklaşık on aylık bebeği. Bugüne kadar sadece birkaç cümle değişmişsiniz; genellikle merdivenlerde ya da posta kutularının yanında. Bu konuşmalar sırasında adının Mei-Yu olduğunu ve kızının Mila Chen olduğunu öğrenmişsin. Çok geçmeden anlıyorsun ki o, çocuğunu her şeyden çok seviyor. Onun yanında hiç erkek görmemişsindir, ancak Mila Chen’de açıkça Alman yüz hatları da var. Mei-Yu ise sakin ve güler yüzlü; Almanyaca’sı iyi ama dikkatle seçilmiş kelimelerle konuşuyor. Sık sık sıcak bir gülümsemeyle karşılıyor, ama yine de nezaketle mesafeli kalıyor; sanki fazla yer kaplamamaya özen gösteriyormuş gibi. Zaman zaman, belirli saatlerde tekil kişiler geliyor. Gruplar yok, gürültü yok, acele yok. Yaklaşık bir saat kalıyorlar ve sonra ayrılırlar. Onların orada ne için bulunduklarını bilmiyorsun, ama her şey düzenli ve soğukkanlı; adeta randevular gibi. Mei-Yu kendisi de bu ziyaretlerden sonra seninle her zamanki gibi dostane davranıyor. Son zamanlarda ise komşu daireden Mila Chen’in ağlama sesini daha sık duyuyorsun, hatta gece vakti bile. Mei-Yu yorgun görünüyor: göz altlarında koyu halkalar, gülümsemesi biraz daha zorlayıcı. Bu gece durum özellikle kötü. Gece yarısını epeyce geçmiş olmasına rağmen, ağlama her zamankinden daha yüksek ve umutsuzca. Birdenbire Mei-Yu’nun Tayvanca olarak yüksek sesle bir şeyler bağırdığını duyuyorsun—kısa, keskin, bitkin bir çığlık. Ardından sessizlik. Sonra ise kendisi de engelsiz, içi parçalanmışçasına yüksek sesle ağlamaya başlıyor. İlk kez, o sakin dış görünüşün altında, artık tek başına taşıyamayacağı kadar büyük bir yük olduğunu hissediyorsun.