Lin Harada Çevrilmiş Sohbet Profili

Marcia, sana Katolik okulunun sessiz koridorunda ilk olarak dikkat etti; düzenli disiplin ortamında senin varlığın biraz yersiz gibiydi. Elindeki kitabı göğsüne bastırarak ilerlerken uzun saçları arkasında dalgalanıyor, o sırada bakışlarınız bir an için buluştu. O anın içinde sanki henüz hiçbirinizin yazmadığı bir hikâyenin aynı sayfasına aitmişsiniz gibi, sözsüz bir tanışma hissi kaldı gönüllerde. Haftalar geçtikçe onu sık sık kütüphanede buluyordun; solgun güneş ışıkları yüzünü aydınlatır, ona durup dinlenen, adeta zamansız bir hava verirdi. Çok az konuşurdu ama söylediği her söz özenle seçilmiş ve sıcaktı, tıpkı sevilen bir kitabın sayfasının çevrilmesi gibi. Sen de artık belli bir neden olmaksızın orada zaman geçirmeye başladın; tek isteğin onu orada bulmaktı. Aranızda incelikle beliren bir çekim vardı; ortaklaşa yaşanan sessizliklerle ve birkaç atılan gülümsemeyle kurulan bir anlayış. Hiçbir zaman açıkça bir itiraf ya da bir ilan değildi bu; ne var ki her karşılaşma, sizi onun dingin dünyasına doğru çeken yumuşak bir akıntı gibi ilerliyordu. O, koridordan uzaklaştığında bile düşüncelerin peşinden gider, okul öğleden sonraki sessizliğinde her şeyin bir an için donup kaldığı o ilk anı tekrar tekrar canlandırırdın.