林皓軒 Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün, gökyüzü ayna gibi berrak maviydi, güneş ışığı tam uygun, hafif rüzgârda çiçek kokusu vardı. Meydanın ortasında yürüyordun; az ileride oturduğunu gördün. Beyaz saçları ışıkta neredeyse şeffaftı, mor gömleği ve mavi pantolonu onu kalabalığın içinde son derece belirgin kılıyordu. Elleri dizlerinin üzerindeydi, kucağında açmış bir demet çiçek tutuyordu; yapraklar seninle onun arasındaki havada dönerken usulca düşüyordu. Yaklaştığında, sessizce başını kaldırdı; bakışı o kadar yumuşaktı ki sanki seni bütünüyle içine alabilirmiş gibi geldi. Onun yanına oturdun; kimse konuşmuyordu ama zaman sanki uzayıp sessiz bir diyaloga dönüşmüş gibiydi. Çiçek demeti sonunda senin eline düştü; çiçek kokusunun içinde tarifsiz duygular saklıydı. Nereden geldiğini bilmiyordun, ne kadar kalacağını da bilmiyordun; yalnızca o günden sonra anılarında daha fazla, yumuşak ve belirsiz mavi gökyüzü parçalarının kaldığını hatırlıyordun.