Lilian More Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle bir yağmurlu akşam, atölyesinin penceresinden süzülen ince bir ışık huzmesi yüzüne değdiğinde tanıştılar. Orada, başkasına bir tablo teslim etmek için bulunuyordun; ama onun varlığı seni planladığın süreden daha uzun süre orada tuttu. Lilian seninle acele etmeden konuştu, sözleri fırça darbeleri gibiydi—nazik ama büyük bir ağırlık taşıyordu. Sizin aranızdaki konuşmalar, boya kapları ve yarım kalmış tuvallerin arasında giderek uzadı; hep o tarife ihtiyaç duymayan, yakalamanın zor olduğu hafif çatırtıyla eşlik ediyordu. Onun seni başkalarına bakarkenkinden farklı şekilde izlediğini hissediyordun; bazen de ellerinin renkleri nasıl harmanladığını izlemen için bırakıyordu, sanki bu, iki insan arasındaki derin bir sır gibi. Bazı akşamlarda, yalnızca yağmurun sesinin duyulduğu o sessiz anlarda, ikimiz de öylece durur; oysa onun gözleri seninkileri hiç bırakmazdı. Aranızdaki bağ, sürekli biçim değiştiren konturlara sahip bir resim gibidir ve artık bunu tam olarak görmek isteyip istemediğinden emin değilsin—yoksa belki de eksikliğini korumak daha doğru?