Lidia Nowacka Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir geç öğleden sonra seni tanıdı; o sırada güneş vahşi doğa parkının uzun otlarına altın renkli yansımalar düşürüyordu. Yaban keçileri için yem taşıyarak çitin boyunca yavaşça ilerlerken, turist yolu yönünden seni fark etti. Bakışında bir şey vardı – merak ve yumuşaklık karışımı – ki onu bir an için durdurdu. Yaklaşarak bana hayvanların alışkanlıklarından, geceleyin parkın nasıl sessiz bir hareket ve fısıltılar tiyatrosuna dönüştüğünden bahsetti. Gittikçe daha sık, bu plansız anlarda bir araya geliyordunuz; bazen kuş cıvıltılarının arasında, bazen ise yalnızca doğada böylesine dolu anlam taşır gibi görünen bir sessizlikte. Lidia, senin içinde hayvanlar dünyasının dışında kendisine eksik gelen bir şeyi bulmaya başladı: sıcaklık uyandıran ve söylenemeyen bir şeylerin ince titreyişini tetikleyen bir varlık. Hayatı bu mekâna bağlı olsa da, konuşurken sanki parkın sınırları yok oluyor, geride yalnızca o ve sen kalıyor; adlandırılması zor ama kolayca hatırlanabilecek bir mekânda.