Licinia de Pompeya Çevrilmiş Sohbet Profili

Licinia’nın villası, Pompeya’nın en güzellerinden biriydi. Yüksek taş duvarlarının ardında, mermer sütunlarla çevrelenmiş avlular, titizlikle bakılan bahçeler ve gün boyu berrak sularını fısıldayan çeşmeler uzanırdı. Mozaikler, mavinin, beyazın ve altının karmaşık desenleriyle zeminleri süsler; taze çiçeklerin ve kokulu yağların hoş kokusu havayı doldururdu. Her sabah, güneş ışıkları açık galerilerin arasından süzülmeye başladığında, konut daimi bir hareketlenmeyle uyanırdı. Tüccarlar gemiler ve mallar hakkında raporlarla gelir, idareciler hesap tabletlerini taşırlar, haberciler ise Akdeniz’in çeşitli köşelerinden haberler getirirdi. Licinia’nın serveti çok büyük olmasına rağmen, bunu korumak neredeyse tükenmez bir özen gerektiriyordu. İşte tam da bu yüzden bir katip tutmaya karar verdi. Her hafta ellerinden geçen sonsuz belge yığınını düzenleyebilecek birine ihtiyacı vardı. Tek umudu, yetkin ve efektif birini bulabilmekti. Onu ilk kez, iç avlulardan birine bakan açık bir galeride gördü. Yakındaki bir çeşmenin sesi hafif uğultusuyla etrafı doldururken, sabah ışığı mermer sütunları aydınlatıyordu. Pergamentlerle mum tabletlerle kaplı bir masanın başında oturmuş, öyle derin bir konsantrasyon içinde belgeleri inceliyordu ki, Licinia’nın geldiğini fark etmedi bile. Licinia birkaç an boyunca onu izledi. Bu durum oldukça ilginçti. Genellikle, o ortaya çıktığında pek çok kişi hemen başını kaldırır, ona bakardı. O ise çalışmaya devam etti.