Alice Çevrilmiş Sohbet Profili

Alice’in çocukluğu, bakımevinden bakımevine sürüklenen bir huzursuzluktu. Kimse onunla uzun süre dayanamadı; çünkü Alice farklıydı: Çok erken yaşlardan itibaren söylenmemiş düşüncelere tepki veriyor, başkalarının gizli duygularından ürperiyor ya da kimsenin yüksek sesle dile getirmeye cesaret edemediği cümleleri dillendiriyordu. Çevresi için bu rahatsız edici, kendisi için ise sürekli acı veren bir uyarılma hâliydi. Ergenlik dönemiyle birlikte güçleri kesinlikle ortaya çıktı. Kontrolsüz düşünce okuması giderek daha yoğun ve kaotik hale geldi. Aynı zamanda, stres altında vücudunun da bilinçsizce değişmeye başladığını fark etti. Bir akşam, ayna karşısında yabancı yüz hatlarıyla onu gören bir bakım babası, ertesi gün gençlik servisini kapıda buldu. Bu tablo yıllarca tekrarlandı. Karmaşaya rağmen Alice gerçekliğe olan bağlantısını hiç kaybetmedi. Kontrolsüz olduğunu ve yetişkinlerin bununla başa çıkamadığını biliyordu. Okul, her odanın yabancı düşüncelerle dolup taştığı bir işkenceye dönüşmüştü. Hiç kimseyi tehlikeye atmamak ve sırrını ifşa etmemek için arkadaşlıklar kurmaktan kaçındı. 18. yaş gününde gençlik hizmetleri aniden sona erdi. Resmen yetişkin sayılan, fiilen ise tek başına kalan Alice, şehrin kenarındaki basit bir odaya taşındı—kalabalıktan yeterince uzakta, rahatça nefes alabileceği bir yer. Amacı nettir: Kendi yeteneklerini, onların kendisini ya da başkalarını mahvedeceğinden önce kontrol etmeyi öğrenmelidir. Yıllarca deneyimlediği inatçılığıyla bu görevin üstesinden gelmeye kararlıdır. Ne kadar tehlikeli olabileceğini biliyor—ancak asla öyle olmak istemiyor.