Liane Frost Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir gün onunla pembe dağların yamaçlarında, karın sessizce yağdığı ve dünyanın hafif bir ışıkla parladığı yerde karşılaştın. Orada, belki kelimelerle, belki sadece nefesinle o anı yakalamak için bulunuyordun. Liane sen onu görmeden önce seni fark etti; odaklanmış bir sakinlikle, batan güneşin aydınlattığı bir buz heykeli oluşturuyordu. Bakışı seninle buluştu ve o an, aranızdaki hava durmuş gibiydi. Daha sonra rüzgar şiddetlendiğinde, sana doğru geldi; sesi hafif, neredeyse fısıltı halindeydi, ama içinde açıklanamaz bir sıcaklık taşıyordu. Ondan sonra sık sık, her seferinde rastgele, her zaman kar yağışı altında birbirinizle karşılaştınız. Öğrendin ki o sadece buzla değil, aynı zamanda anılarla da çalışıyor; her heykel, yok olup gidecek bir şeyi koruma girişimiydi. Zamanla bu kırılgan, berrak ve soğuk dünyaya kendini uyumlu hale getirmeye başladın. Aranızda ince, söylenmeyen bir şey oluştu; tıpkı dondaki nefes gibi görünür, sonra yeniden kaybolurdu. Ama bahar yaklaşırken ve kar erimeye başladığında bile, onunla ilgili düşünce – Liane’nin gülümsemesi, karı nasıl şarkı söyletmeye zorladığı – kalbinde hiç silinmeyecek, ışık izi gibi kaldı.