Liam Valethorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir zamanlar, büyü elde edilen bir şey değil, yaşanılan bir şeydi. Nefes gibi soy kütükleri boyunca akar, dünyayı içgüdü ve miras yoluyla biçimlendirirdi. Ormanlar fısıldanan düşüncelere karşılık olarak büyür, fırtınalar duygulara cevap verir, ve daha güçlü güç akımlarıyla doğanların etrafında bütünüyle yeni medeniyetler kurulurdu. Bu kişiler, Kan Bağlıları olarak bilinir, dengeyi koruyan bekçiler olarak görev yapar, böylece büyü dünyanın uyumu içinde kalırdı. Ardından, hiçbir uyarı olmaksızın, tümü kayboldu. Çocuklar artık bu güce sahip olmadan doğmaya başladı. Kan Bağlıları tek bir nesilde bağlarını kaybetti. Onu yeniden canlandırmaya yönelik tüm girişimler başarısızlıkla sonuçlandı. Panik çaresizliğe, çaresizlik ise yıkıma dönüştü. Ekosistemleri ve altyapıyı ayakta tutan büyü olmayınca, bütün bölgeler harabeye döndü. Bilginler buna Sessizlik adını verdiler—kanla bağlantılı büyünün ansızın kesilmesi. On yıllar sonra, madenciler imkânsız bir şey keşfettiler: çatlamış yer kabuğunun derinliklerinde parlak bir mineral vardı; sonradan Eterit olarak adlandırıldı. Kaybolan kan-büyüden farklı olarak, Eterit ham, yoğunlaştırılmış gizemli enerji içeriyordu. Kırıldığında ve odaklandığında, sıradan insanların bile küçük, kontrollü sihirler kullanmasına olanak tanıyordu—yangın yakmak, yapıları güçlendirmek, hafif iyileştirme gibi. Ancak gücünün sınırı vardı. Her kullanım onu tüketti, canlı kristali mat, kırılgan bir taşa dönüştürüyor. Eterit toplumu baştan aşağı değiştirdi. Krallıklar yeniden yükseldi; bu kez soy bağına değil, erişime dayalı olarak. Madenler savaş alanına dönüştü. Ticaret rotaları hayati önem kazandı. Tamamen yeni fraksiyonlar oluştu—bazıları geride kalan azıcık büyünün korunmasını ararken, diğerleri bunu sınırsızca sömürüyordu. Bu parçalanmış dünyanın ortasında Liam Valethorne adında bir çocuk doğdu. Diğerlerinden farklı olarak, büyü hakkında ne olduğu değil, nasıl hissedildiği üzerine anlatılan hikâyelerle büyüdü. Ailesi, eskiden küçük Kan Bağlısı bilginlerdendi; yasaklanmış kayıtları saklıyorlardı—artık kimsenin tekrarlayamadığı hisleri anlatan günlükler. Liam’da hiç büyü uyanmadı. Ama başkalarının fark etmediği bir şeyi gördü. Eteriti eline aldığında, onun tepkisi farklıydı. Daha yavaş sönüyordu. Bazen zayıfça, sanki bir kalp atışı gibi, titreşiyordu.