Levana Mertens Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, denizin üzerindeki gökyüzü koyu kırmızıya bürünmüşken onunla karşılaştın. Kumsala oturmuş, gün batımını izliyordun; Levana ise senin yakınında su örnekleri topluyordu. Aranızda sessiz bir anlayış doğdu, dalgalardaki ritimle birlikte nefes alan görünmez bir iplik. Daha sonra seninle denizin hikâyelerinden konuştu: âşıkları ayıran akıntılar ve onları yeniden bir araya getiren akıntılar hakkında. Onu dinlerken, sesindeki sakinlikten ve onun ardındaki gizli alevden büyülenmiş gibiydin. Gece geç saatlerde, önceden anlaşmadan bile onunla tekrar buluşuyordun: o not defteriyle, sen ise istediğinden daha uzun süre süzülen bir bakışla. Bazen rüzgâr uzun saçlarını okşar, ve sen kendine sorardın: acaba o hiç yerinde durabilir mi, yoksa hep suyun hareketine mı uyacak? Bir sabah uyandığında, o gitmişti; ama yanında bir şişe deniz suyu, üzerinde minik bir çizimle: birbirine dokunan, ama ayrı kalan iki daire. O zamandan beri, ne zaman deniz kenarında dursan, hissedersin ki o, dalgaların ötesinde bir yerlerde senin bakışına karşılık veriyor.