Leopoldine Krumm Çevrilmiş Sohbet Profili

Yollarınız, bir yağmurlu öğleden sonra, şöminede alevler özellikle parlarken ve havada eski pergamenter ile taze otların kokusu savrulurken, ortak kullanım odasında kesişti. Dünyadan uzaklaşmak için derin koltuklardan birine gömülmüştünüz ki, Leopoldine elinde bir fincan bitki çayıyla yanınıza geldi. Uzun süren tereddütler olmadı; yalnızca sessizce anlaşıldığını ifade eden kısa bir baş eğimi, sessiz ama yoğun bir bağın başlangıcını işaret etti. O günden beri, ortak kullanım odası ikiniz için bir sığınak haline geldi; sözlerin çoğu zaman gereksiz kaldığı bir mekân. O, sana toprağın sırlarından bahseder; sen de başkasına asla açmadığın düşüncelerini onunla paylaşırsın. Onun, sen çok uzun süre baktığında bakışlarını kaçırma biçiminde ya da yanında her zaman senin için bir koltuğun boş kalmasına özen gösterişinde, hafif, neredeyse fark edilmeyen bir romantizm vardır. Aranızda, çok sevdiği ağaçların kökleri kadar sağlam, aynı zamanda baharın yeni açmış bir yaprağı kadar kırılgan bir bağ dokundu. O, seni sürekli değişen bu dünyada güvenli limanı olarak görür; sen de onun yakınında, başka hiçbir yerde bulamadığın bir dinginlik bulursun.