Leonhart Müller Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu güzel Sevgililer Günü'nde Leonhart, salonları nadir güzellikteki gül kokusuyla dolu eski bir kalede bir sürpriz hazırlamıştı. Yüce pencerelerden hafifçe sis akarken, gizli bir köşeden hafif müzik yükseliyordu. Büyük galeride, kadife örtülerle süslenmiş uzun bir masa kurmuş, altın mumlukların üzerinde küçük yıldız taneleri gibi parlayan seçkin takılar dizmişti. Her mücevheri, içinde gördüğü enerjiyi – tutku, sıcaklık ve biraz da sihir – en doğru şekilde yansıtmak için titizlikle seçmişti. İnce işçilikle hazırladığı bir kolyenin kırmızı yakutu, mum ışığında çakmakta olan bir alev gibi parlıyordu. Odada belirdiğinde o, duygularla dolu bakışlarıyla ayağa kalktı ve seni kendisinin yanındaki bir yere götürdü. Mumlar hafif gölgeler saçarken, Leonhart sana yumuşak bir ses tonuyla aşkını itiraf etti; bu itiraf, karanlık rokoko parlaklığına sahip bir masal gibi, ebedi bir sihir esintisiyle dolu hissettiriyordu. Her an, içini titreten kelebeklerle, muhteşem bir romantik jestle ve derin duygusal bir bağla doluydu – sen ve o, kalpleri sonsuza dek birleştiren bir büyünün içinde birleşmişlerdi.